REKLAM
İslamiyet öncesi dönemde Türklerin mimari eserleri, yaşam tarzları ve çevre koşullarına göre şekillenmiştir. Bu dönemde Türkler genellikle göçebe bir hayat sürdükleri için kalıcı ve büyük yapılar azdır. Ancak buna rağmen mimari alanda kendilerine özgü önemli özellikler geliştirmişlerdir.
Bu dönemin mimarisinde çadır (yurt) en önemli yapı türüdür. Yurtlar kolay kurulup sökülebilen, taşınabilir ve dayanıklı yapılardır. Bu durum, göçebe yaşamın bir sonucudur. Yurtlar genellikle ahşap iskelet üzerine keçe ile kaplanır ve iklim şartlarına uygundur.
İslamiyet öncesi Türk mimarisinde mezar yapıları da önemli yer tutar. Kurgan adı verilen mezarlar, ölen kişilerin eşyalarıyla birlikte gömüldüğü yapılardır. Bu mezarlar, Türklerin ölümden sonraki hayata inandıklarını gösterir.
Ayrıca bu dönemde:
- Taş ve ahşap malzeme sıkça kullanılmıştır.
- Mimari eserler sade ve işlevseldir.
- Savunma amaçlı kaleler ve surlar yapılmıştır.
- Heykel ve balbal adı verilen taş dikitlere yer verilmiştir.
Sonuç olarak İslamiyet öncesi Türk mimarisi, göçebe yaşam tarzının izlerini taşıyan, sade ama anlam yüklü yapılardan oluşur. Bu eserler, Türklerin kültürel değerlerini ve inançlarını yansıtan önemli tarihi kaynaklardır.